"SEVGİ" Üzerine Küçük Bir Öykü. Dr. Ender Saraç'ın "AYURVEDA

SEVGÄ° ÜZERÄ°NE KÜÇÜK BÄ°R ÖYKÜ Aslında bir zamanlar hiçbir ÅŸey yoktu, sadece ve tek Yaratan vardı. Hiçbir zaman nedenini tam olarak bilemeyeceÄŸimiz bir ÅŸekilde ve bilemeyeceÄŸimiz bir zamanda, aslında zamanın da olmadığı bir boyutta, bizi yaratan, yalnızlığını kırmak istedi. Belki de, nedenini bilemediÄŸimiz baÅŸka ÅŸeyleri tecrübe etmek istedi ve bu boyutta, beÅŸ duyu ve sezgilerimizle algıladığımız makrokozmosu, evreni yarattı. Bütün bu yaratılışı oluÅŸturan en büyük enerji titreÅŸimi ve gücü sevgiydi. Bütün evren bilgi ve sevgi üzerine kurulmuÅŸtu. Kimbilir Yaratan belki de sevme ve sevilme ihtiyacı hissetti, belki de hiçbir ÅŸeyin ihtiyacı içinde deÄŸildi ; sadece sevginin yaÅŸanmasını ve tecrübe edilmesini istedi. Özünde hepsinin bir olduÄŸu, sayılamayacak derecede çok deÄŸiÅŸik türde canlı yaratıldı. Hepsi de sevginin baÅŸka bir ifadesi idi. Bu güneÅŸ sistemi içerisindeki canlıların belki de en mükemmeli ve ayrıcalıklısı olan insanoÄŸlu ise her türlü sorunu, sevinci, üzüntüyü, hastalığı, mutluluÄŸu, mutsuzluÄŸu tecrübe edebileceÄŸi özel bir fizyoloji ile yaratılmıştı. Ä°nsanoÄŸlunun üstünlüÄŸü, belki atom bombasından, nötron bombasından, silahlardan çok çok daha güçlü bir ÅŸeye sahip olmasındaydı. Bu da, içinde yatan sevgiydi. Ama gerçek ve derin düzeyden bir sevgi, bütün evreni sevme gücüydü. Dünya gezegeninde, önceleri mükemmel bir uyum içerisinde yaÅŸayan insanoÄŸlu, giderek doÄŸa yasalarından yavaÅŸça kopmaya, sadece kendi cinsine ve türüne deÄŸil, aynı gezegene kendisi gibi misafir olarak gelmiÅŸ diÄŸer canlı türlerine de acılar çektirmeye baÅŸladı. Özünden o kadar uzaklaÅŸtı ki, huzur ve barışla dolu muhteÅŸem bir doÄŸa içerisinde yaÅŸarken, sevgi özelliklerinden uzaklaşıp, negatif özelliklere yöneldi ; savaÅŸlar yaptı, yalan söyledi, kin ve nefret güttü, öldürdü. Teknolojiyi yaratırken, manevi deÄŸerlerden uzaklaÅŸtı, sevmeyi unuttu. Sevgi kendisini çeÅŸitli zamanlarda, deÄŸiÅŸik isim ve bedenlerde ifade etmek ihtiyacını hissetti ; insanlara Yaratanın bir parçası olduklarını hatırlattı. Zaman zaman pek çok bilge ve seçilmiÅŸ kiÅŸi, çekilen bu büyük acıları dindirmek için çeÅŸitli yöntemler geliÅŸtirdi, deneyimler yaÅŸadı. Derken bir gün insanoÄŸlu, hemcinslerine ve diÄŸer canlılara sevgi enerjisiyle yaklaşırsa, unuttuÄŸu mutluluÄŸu ve huzuru yakalayabileceÄŸini anlamaya baÅŸladı. Ait olduÄŸu bütünün baÅŸka bir parçasını üzdüÄŸünü ve aslında bunun, kendisinin de üzüleceÄŸi anlamına geldiÄŸini fark etti. Sevgi o kadar önemli ve muhteÅŸem bir güçtü ki ; insanoÄŸlu kendini, tüm canlıları ve Yaratanı tekrar sevmeyi denedi. Ve ondan istendiÄŸi ÅŸekilde, gerçek ve derin bir düzeyden severek, Yaratan ile temas kurmaya ve tekrar muhteÅŸem bir kaynaktan beslenmeye baÅŸladı. Sonra, dünya üzerinde savaÅŸlar, ölümler, açlık tekrar azaldı. Sevginin gücüyle insanoÄŸlu öyle bir noktaya geldi ki, makrokozmosun bir parçası olduÄŸunu fark etti ve doÄŸa da insanoÄŸlunu tekrar ödüllendirmeye, ona mutluluk, huzur ve barış vermeye baÅŸladı. Her kalpten çıkan küçük sevgi damlacıkları birleÅŸti, ırmak oldu, göl oldu, deniz oldu. Denizler de sonsuz sevgi ve mutluluk okyanusuna dönüÅŸtü. Artık damlalar yok ; sonsuz mutluluk ve sevgi okyanusu vardı. Her ÅŸey baÅŸladığı noktaya geri dönmüÅŸtü.... Dr. ENDER SARAÇ - Ayurveda adlı kitabından

Tarih: 15:27, 17/6/2009 Kategori: Yurek Isitan Hikayeler

Yorum yaz