Dört Mevsimdir İnsan

Ne sevgide ve maddiyatta fakir oluşun,

Ne de zengin oluşun kar etmez.

Yaşa başa bakmaz,

Her anlamda dört mevsimi

Bir gün mutlaka yaşar,

Yaşayan her insan.

Kimi zaman bahar olur,

yaz olursun.

Kimi zaman sonbahar olur, kış olursun.

Ama insan,

İnsanı, insan yapan mayası kadar;

Yüreğine ektiği

arsız sevgi tohumları kadar,

Yaşama tutunabildiği ölçüde

Ancak yaşayabilir ve sevebilir,

İçinde bulunduğu her mevsimi.

Uzun son baharlara,

Hatta kışlara düşmek ayıp değil,

Kader de değil.

Düşen bir gün mutlaka kalkacaktır.

Ya sonbaharında soldukça solacaksın,

Ya beyaz kış olup kedine kefenler dikeceksin,

Ya da güzel baharlara güzel tohumlar ekeceksin,

Yazın da ektiğini biçeceksin.

Tüm maharet,

Yaşama sıkı sıkıya bağlanmaktır.

Her dönemde, her yaşta,

Bir gün mutlaka yeni baharların,

Hatta yazların olabileceğini asla unutmamaktır;

Ve bu uğurda inatla direnmektir.

Taki Ors